ALIMENTY NA DZIECI

Szanowni Państwo, zachęcam do zapoznania się, może z nienajnowszy artykułem, ale jak najbardziej aktualnym.

https://www.rp.pl/prawo-rodzinne/art36633351-wlochy-koniec-alimentow-dla-36-letniej-studentki

Udostępniony artykuł, przedstawia sytuację 36- letniej studentki medycyny. Sąd w Neapolu „odebrał” zasadzone od ojca na jej rzecz alimenty. Pani od 18 lat widniała na liście studentów, zaś dyplomu z tytułu ich ukończenia nie otrzymała. To tak po krótce.

Jest to dość ciekawy przypadek. I wcale nie taki rzadki. Nawet w Polsce….no właśnie, ale jak uregulowana jest kwestia alimentów w naszym kraju? 

Inne ważne kwestie, które należy wyjaśnić to czy pobieranie alimentów jest ograniczone w czasie? Czy prawo do alimentów wygasa w określonym momencie? Jak mają się do tej kwestii przepisy prawa? A przede wszystkim kto ma prawo do alimentów? 

W poniższym artykule postaram się wyjaśnić powyższe kwestie. 

Czym jest właściwie obowiązek alimentacyjny?

Obowiązek alimentacyjny zgodnie z art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 1359) kodeks rodzinny i opiekuńczy jest to obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Tak wynika wprost z ustawy. Zwykle alimenty kojarzą się z obowiązkiem utrzymania dzieci, co jest zresztą naturalną konsekwencją ich posiadania. Obowiązek ten również dotyczy małżonków (a także w określonych wypadkach byłych małżonków), a także krewnych, np. rodzeństwo. Ponadto, należy wskazać, że zgodnie z art. 129 w/w ustawy istnieje kolejność osób obciążonych tym obowiązkiem. W pierwszej kolejności ciąży na zstępnych przed wstępnymi, a wstępnych przed rodzeństwem; jeżeli jest kilku zstępnych lub wstępnych – obciąża bliższych stopniem przed dalszymi. Krewnych w tym samym stopniu obciąża obowiązek alimentacyjny w częściach odpowiadających ich możliwościom zarobkowym i majątkowym. Zaznaczam jednak, że dzisiejszy wpis dotyczy alimentów na dzieci.

Zgodnie z art. 58 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga m.in. w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Jest to więc obowiązkowy element wyroku rozwodowego, oczywiście jeżeli są małoletnie dzieci. Warto przytoczyć tutaj dwa orzeczenia – orzeczenie Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 30 stycznia 1957 r., o sygn. Akt 4 CR 924/55, które stanowi że Sąd w wyroku rozwodowym ma obowiązek unormować kwestię alimentów w stosunku do każdego z dzieci z osobna. Orzeczony bowiem z mocy art. 32 KR i 437 KPC50 obowiązek alimentacyjny nie dotyczy już udziału małżonków w kosztach utrzymania rodziny, która z chwilą orzeczenia rozwodu przestaje istnieć, lecz dotyczy obowiązku alimentacyjnego każdego z rodziców wobec każdego ze swych dzieci; a także wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 17.12.2009 r., o sygn akt. I ACa 906/09, niepubl – Sąd więc musi rozstrzygnąć o obowiązku alimentacyjnym nawet wówczas, gdy strona nie zgłosiła żądania lub też oświadczyła, że rezygnuje z alimentów. Obowiązku alimentacyjnego nie można się również zrzec, o czym świadczy kolejne orzeczenie. Sąd Najwyższy w swoim orzeczeniu z dnia z dnia 21 października 1952 r., o sygn. akt C 1624/52 –  złożone w sprawie rozwodowej przez matkę dziecka oświadczenie, że wnosi ona, aby dziecko zostało jej powierzone na „jej wyłączny koszt“, pozbawione jest w istocie jakiegokolwiek znaczenia, żadne bowiem z rodziców, ani też inny przedstawiciel ustawowy dziecka, nie może ważnie zrzec się z góry w jego imieniu roszczeń alimentacyjnych, jakie służą dziecku w stosunku do obojga rodziców z mocy art. 39 KR. 

Odnosząc się jednak do kwestii do kiedy obowiązuje obowiązek alimentacyjny i czy on automatycznie wygasa, należy powołać art. 133 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Oznacza to, że obowiązek alimentacyjny nie wygasa automatycznie, zaś wtedy gdy dziecko będzie w stanie utrzymać się samo. Ponadto, poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. Biorąc pod uwagę powyższe, to sąd ustala kiedy dziecko jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Nie ma górnej granicy (np. wiekowej), którą można uznać za automatyczne zakończenie obowiązku alimentacyjnego. 

Podsumowując, aktualnie, jedyną drogą do zaprzestania płacenia alimentów na dziecko jest złożenie pozwu o uchylenie obowiązku alimentacyjnego. Niemniej jednak, to właśnie sąd rozstrzyga o zakończeniu obowiązku alimentacyjnego, według wszyskich okoliczności ujawnionych w sprawie. Sąd bierze pod uwagę, m.in. to czy dziecko podjęło naukę, pracę, sytuację materialną jego i rodziców, czy jest ono w stanie samo się utrzymać.

Artykuł nie stanowi porady prawnej. Jeżeli rozważasz uregulowanie kwestii alimentacji wobec bliskich, zapraszam do kontaktu.

Leave A Reply

Solve : *
14 + 13 =


EnglishPolski